Pokazywanie postów oznaczonych etykietą legendy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą legendy. Pokaż wszystkie posty

Tanabata- dzień, w którym spełniają się życzenia

czwartek, 14 maja 2015





  Kilka dni temu dorwałam w sklepie książkę Rafała Tomańskiego "Made in Japan".
Pewien fragment wydaje mi się tak ciekawy, że nie mogłam powstrzymać się, by nie opisać Wam tego, jako jednej z ciekawostek.


Japończycy uważają, że jeśli 7 lipca zapisze się swoje marzenie na karteczce i zawiesi się ją na krzewie bambusowym, w nocy z nieba zejdą Hikoboshi i Orihime(po polsku para nazywa się Altair i Wega), przeczytają prośbę i ją spełnią.
Hikoboshi i Orihime to zakochani młodzi, którzy spotykają się tylko raz w roku.
W japońskiej wersji legendy dziewczyna tkała wspaniałe szaty dla swojego ojca, króla niebios Tenkō. Zajmowała się wyłącznie pracą, dopóki nie spotkała młodego Hikoboshiego. Od tego czasu wolała spędzać czas z ukochanym niż zajmować się strojami ojca. Zagniewany Tenkō rozdzielił więc młodych, ale wspaniałomyślnie pozwolił im się spotykać raz w roku. Spotkania odbywają się jednak nad wielką rzeką, a ponieważ zakochani stoją na jej różnych brzegach, sroki muszą zrobić most z własnych skrzydeł, by młodzi mogli pobyć razem i... zająć się realizacją życzeń. Jeśli pada deszcz, sroczy most nie może się utrzymać. Wtedy zakochani, a wraz z nimi wszyscy oczekujący spełnienia marzeń, muszą czekać kolejne dwanaście miesięcy. W Japonii zwyczaj zawieszania karteczek z życzeniami zwie się Tanabata.
Rafał Tomański Made in Japan-"Kizuna- więzi międzyludzkie, słowo 2011 roku"

 Święto Tanabata odbywa się 7 lipca. Zbliżają się do siebie wtedy dwie gwiazdy- Altair i Wega, rozdzielone przez Drogę Mleczną.



   Istnieje jeszcze inna wersja legendy, w której młody rolnik Mikeran znalazł na swoim polu nieznaną mu szatę, która należała do bogini Tanabata. Wkrótce go ona odwiedziła i spytała, czy nie widział jej szaty. Mikeran skłamał i powiedział, że nie, ale może pomóc bogini w poszukiwaniach. W końcu zakochali się w sobie, zostali małżeństwem i mieli wiele dzieci. Jednak pewnego dnia Tanabata zauważyła na dachu chaty Mikerana kawałek szaty, która ongiś należała do niej. Gdy odkryła kłamstwo męża, zgodziła się mu wybaczyć pod warunkiem, że wyplecie on tysiąc par słomianych butów. Kochankowie nie spotkają się do czasu, aż Mikeran wykona powierzone mu zadanie. W przeciągu swojego życia nie był on w stanie wypleść tylu par butów i dlatego para nigdy więcej się nie spotkała. Jednak mówi się, że kochankowie spotykają się raz w roku, gdy gwiazdy Altair i Wega krzyżują się.
Źródło: Wikipedia










Teru Teru Bozu

czwartek, 28 sierpnia 2014
   Teru-teru-bōzu (błyszczący buddyjski kapłan)- jest to mała ręcznie robiona lalka z papieru lub tkaniny którą wywiesza się za oknem. Taki amulet ma za zadanie sprowadzać dobra pogodę i zapobiegać deszczowym dniom. "Teru" to japońskie słowo oznaczające "świecenie", natomiast "bōzu" to buddyjski mnich.
Małe laleczki zdobyły swoja popularność w okresie Edo.
W mangach i anime można często spotkać postacie które wykonują teru teru bōzu.

Wierszyk o teru-teru-bōzu również jest powszechnie znany i często śpiewa się go lub nuci przy wykonywaniu laleczek.
Tekst rōmaji:
Teru-teru-bōzu, teru-bōzu
Ashita tenki ni shite okure
Itsuka no yume no sora no yō ni
Haretara kin no suzu ageyo
Teru-teru-bōzu, teru-bōzu
Ashita tenki ni shite okure
Watashi no negai wo kiita nara
Amai osake wo tanto nomasho
Teru-teru bōzu, teru-bōzu
Ashita tenki ni shite okure
Moshi mo kumotte naitetara
Sonata no kubi wo chon to kiru zo



Lalka Okiku

czwartek, 7 sierpnia 2014
Według legendy lalka miała należeć do dziewczynki imieniem Okiku. Jednego dnia jednak dziewczynka zmarła z zima a jej dusza wzięła we władanie lalkę. Zabawka przechowywana jest w mieście Iwamizawa w świątyni Mammenji.
Zadziwiające jest to, że gdy lalka trafiła do świątyni jej włosy były krótkie, jednak teraz sięgają jej już kolan. Poza tym są one regularnie skracane, a jednak nadal rosną.
Podobno lalka została zbadana przez naukowców, którzy potwierdzili teorię, iż są to włosy dziewczynki.

Tomino no jigoku(Piekło Tomino)

Istnieje wiersz, który według jednej z japońskich legend zabija tego, kto przeczyta go na głos.
Opowiada on o tytułowym Tomino, który trafił do piekła. Utwór jest napisany przez Yomota Inuhiko i jest częścią książki 'Kokoro Wa Korogaruishi No Yō Ni(Serce jest jak toczący się kamień)'.

*Chciałam osobiście przetłumaczyć tekst, jednak w przekładzie na język polski wygląda i brzmi on strasznie tandetnie*